ในช่วงปลายยุค 1950s ชาร์ลส์เดวิดคีลิงคิดวิธีการวัดอย่างแม่นยำ CO2 ความเข้มข้นในบรรยากาศ ภายในสองปีหลังจากเริ่มการวัดเขาได้ค้นพบรูปแบบฤดูกาลที่ชัดเจนอยู่เบื้องหลัง CO2 ระดับ. Keeling รายงานการค้นพบของเขาในบทความวารสารในปี 1960 (Keeling, 1960) โครงเรื่องจากบทความนั้นแสดงในรูปที่ 200 (หน้า XNUMX)
แหล่งที่มาของกราฟฟิค Scripps CO2 UCSD
ที่หอดูดาว Mauan Loa Keeling พบว่า CO2 ระดับเพิ่มขึ้นตั้งแต่ประมาณเดือนตุลาคมถึงเดือนพฤษภาคมและลดลงน้อยกว่าทุกเดือนพฤษภาคมถึงตุลาคม รอบฤดูกาลเดียวกันนี้สามารถเห็นได้ในช่วงล่าสุด CO2 อ่านที่ Mauna Loa. ดูค่าเฉลี่ยรายเดือนที่พล็อตด้านล่างเป็นสีแดง:
แหล่งที่มาของกราฟฟิค NOAA-ESRL + ความละเอียดสูงในรูปแบบ PDF
สำหรับการเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยทั่วโลกของ CO2 การอ่านจากสถานีตรวจสอบในซีกโลกทั้งสองแสดงให้เห็นแอมพลิจูดในการเปลี่ยนแปลงตามฤดูกาลที่เล็กกว่าแอมพลิจูดที่ Mauna Loa ในซีกโลกเหนือ ดูทั่วโลกล่าสุด CO2 เฉลี่ยจาก NOAA ด้านล่าง
ใน 2013, NOAA ผลิต GlobalView-CO2 ภาพเคลื่อนไหวที่แสดงด้านล่าง แอนิเมชั่นแสดงแอมพลิจูดที่แตกต่างกันในการเปลี่ยนแปลงตามฤดูกาลที่ละติจูดที่แตกต่างกันตั้งแต่ขั้วโลกใต้ไปจนถึงขั้วโลกเหนือ
มานิเมชั่น NOAA GlobalView CO2
สังเกตว่าการเปลี่ยนแปลงตามฤดูกาลเกิดขึ้นน้อยที่สุดและมากที่สุดที่บริเวณใด คุณคิดว่าทำไมความผันผวนที่ขั้วโลกเหนือจึงอยู่ในระดับเฉลี่ย? เพื่อดูความแตกต่างของข้อมูลต้นทาง ให้เปรียบเทียบค่าการวัดบรรยากาศที่เมืองแบร์โรว์ รัฐอะแลสกาและขั้วโลกใต้
ใน 2014, NOAA สร้างภาพเคลื่อนไหวที่คล้ายกันในวิดีโอ HD ในขณะที่คุณรับชมให้สังเกตความชัดเจนของรูปแบบและแนวโน้มในระยะยาว
แหล่งที่มาของวิดีโอ YouTube ภาพเคลื่อนไหวและข้อมูล NOAA เว็บไซต์ / CO2 Movie
ข้อมูลเพิ่มเติม
เส้นโค้งคีลิง มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ซานดิเอโก เหตุใดความผันผวนของก๊าซ คาร์บอนไดออกไซด์ตามฤดูกาลจึงรุนแรงที่สุดในภาคเหนือ
Scripps CO2 UCSD การเรียนรู้จากการสังเกตของโลกในระยะยาว
เส้นโค้งคีลิงกลางภูมิอากาศ
สารานุกรมของโลก Mauna Loa เส้นโค้ง
Science Daily 2009 ฤดูกาลทั้งหมดของโลกมาถึงเร็วกว่าเดิม 2 วัน
อ้างอิง
Keeling, CD (1960). ความเข้มข้นและความอุดมสมบูรณ์ของไอโซโทปของคาร์บอนไดออกไซด์ในบรรยากาศ Tellus, 12(2), 200-203. doi:10.1111/j.2153-3490.1960.tb01300.x [ บทคัดย่อ + pdf ]